Hayal kurmanin hayatimizdaki önemi...

Her insanin hemen hemen kücük yada büyük, gerceklesmesi olagan yada güc olan hayalleri vardir...

Bunlarin maddi veya manevi türden olmalari aslinda cok da bir önem tasimaz.

Önemli olan belkide, hayal kurabilme yeteneginin kendisidir, cünki hayal etmek canlandirmaktir, istemektir, güctür - ve bir seyi istemek, basarmanin yarisi gibi birseydir...!

Ayrica bir düsünürsek, hayal kurmak dünyamizi canli kilan bir yetenektir...En eski buluslar ve en yeni teknolojiler de hayal kurmanin bir ürünü degilmidir?

Lilienthal ucagi icad etmeden önce, kuslar gibi ucabilmenin hayalini kurmamis midir? Edison daha bir aydin dünyayi hayal etmemis midir? Ve Bell uzaktaki sevdiklerini bir telefon kadar yakininda hissetmeyi hayal etmemis midir?... Belkide...

Hayal kurmak, rüya görmek, düs kurmak...Hepsi basli basinca apayri bir dünyanin giris biletleri...Düs kurmak bizi mutlu eder, heyecanlandirir, güc verir...

Daldiginiz düsler alemine sadece siz sahipsinizdir ve sadece siz hakimsinizidir...Düsünün...Sevdiginiz bir ülke, bir sehir, bir insan...Cok uzakta olsalar bile, aslinda size düsleriniz kadar yakindir...Sizindir, sadece sizin!Simdi ikisi ayni sey degil diyeceksin? Tabiki degil, ama önemli olan hissetmek degilmidir? Hissiyatin yarattigi positif kivilcimlar degil midir?

Hani bazen büyük bir toplulugun icinde bulunmaniza ragmen, kendinizi aslinda cok "yalniz" hissettiginiz oldu mu? O zaman size yakin bir insani, bir sevinci, bir mutlulugu hayal etmek, ruhunuzda canlandirmak, daha gercekci bir duygu degil midir?

Hani derler ya, insan öldügü zaman degil, asil unutuldugu zaman ölür...Iste hayal etmek ve ruhumuzda bir seyleri canlandirmakta bunun tam tersidir.Hayal kuramayan insanlar aslinda yasamaktan bir nevi vaz gecmislerdir...Cünki his dünyalarida körelmis gibidir...Hissetmeden hayal etmek olanaksizdir...

Hissetmek bir nevi görmektir, anlamaktir, bilmektir...Birseyleri hissettigimiz sürece, birey olarak varolusumuzu da onaylamis oluruz...Mesela DaVinci, Einstein yada Sokrates...ve daha niceleri...Onlar hayatimizda hala var, ölmüs olsalar bile!

Cok zengin olabilirsiniz, ama bu kendinizi mutlu hissetmenizi zorunlu kilmaz. Etken olabilir, ama asla kural degildir! Etrafimdaki insanlari, meydadaki haberleri bu anlamda degerlendiriyorum da...Cogu kariyer sahibi yada zengin insanlar özel hayatlarinda bazen cok mutsuz. Hatta batiyorlar! Neden?

Düsünüyorum da, sanki artik icerisinde yasadigimiz toplum bizlere hayallerimizi dikte ediyor! Kariyer sahibi olmalisin, müstakil bir evin olmali, ikide cocuk, o zaman cok mutlu sayabilirsin kendini...Ama hissedemiyorsam bu mutlulugu? Ya istemiyorsam?

Sag olun, ben almiyayim...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !